Pekiştirme Tedavisinin Süresi
Pekiştirme tedavisinde hangi aygıt kullanılacağı ve ne kadar süre kullanılacağı; hareket ettirilen diş sayısı, bu dişlerin ne kadar uzağa hareket ettirildiği, oklüzyona, hastanın yaşına, malokluzyonun nedenine, düzelmenin hızına, düzeltilen rotasyonun derecesi, tüberkül yüksekliklerine, ilgili dokuların sağlık durumuna, arkların genişliğine ya da birbiriyle olan uyumuna, kas basınçlarına, aproksimal kontaklara ve hücre metabolizmasına göre belirlenir (Graber ve Vanarsdall, 1994).
Pekiştirme tedavisi planlaması, uygulanan tedavinin tipine ve kapsamına göre, üç kategoriye ayrılabilir.
1.Sınırlı Pekiştirme Gerektiren Durumlar;
Yeterli overbite sağlanarak düzeltilmiş anterior çapraz kapanış vakaları,
Düzeltildikten sonra posterior dişlerin iyi kapanış gösterdiği ve makul derecede aksiyal inklinasyona sahip olduğu yan çapraz kapanış vakaları, (Midpalatal suturun ortopedik veya cerrahi genişletilmesi uzun dönem pekiştirme gerektirir.)
Seri çekim ile tedavi edilmiş vakalar,
Kaninlerin infrapozisyonda olduğu çekimli vakalar,
Üst çene büyümesinin sınırlandırıldığı vakalarda büyüme bittikten sonra,
Alttaki dişin sürmesine izin verecek şekilde her iki taraftaki komşu dişin arasının açıldığı vakalar ( Riedel, 1960; Graber ve Vanarsdall, 1994).
2.Orta Süreli Pekiştirme Gerektiren Durumlar;
Üst kesici dişlerde protrüzyonla karakterize sınıf I çekimsiz vakalar,
Çekimli tedavi edilen sınıf I ve sınıf II vakalar,
Derin kapanışın düzeltildiği sınıf I ve sınıf II vakalar,
Kas adaptasyonunun gerekli olduğu Sınıf II divizyon 2 vakalar,
Rotasyonlu dişlerin kök formasyonunun bitmesinden önce yani erken dönemde düzeltildiği vakalar,
Ektopik dişlerin erüpsiyonunun sağlandığı veya supernumere dişlerin bulunduğu vakalar ( Riedel, 1960; Graber ve Vanarsdall, 1994).
3.Sürekli yada Uzun Süreli Pekiştirme Gerektiren Durumlar;
Genişletme yapılan vakalar, özellikle mandibular arkta,
Polidiastema vakaları,
Şiddetli çapraşıklığın ve şiddetli rotasyonlu dişlerin bulunduğu vakalar, özellikle yetişkin hastalarda,
Üst santral dişler arasındaki diastemanın kapatıldığı vakalar ( Riedel, 1960; Graber ve Vanarsdall, 1994).
Ortodontik diş hareketi periodontal ligamentte bozulma meydana getirmektedir. Bu bozulma, okluzal kuvvetler karşısındaki stabilizasyonda küçük bir etkiye sahiptir fakat aktif stabilizasyonu azaltır ya da elimine eder. Bunun anlamı, ortodontik aygıtlar çıkarıldıktan hemen sonra dişler okluzal ve yumuşak doku basınçları arasında stabil olmayan bir pozisyonda olacaktır. Bu yüzden her ortodonti hastası en azından bir kaç ay pekiştirme tedavisine ihtiyaç duyar(Proffit ve ark., 2014).

İlknur Konak, Uzmanlık Tezi
Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Samsun, Kasım,2018